Leven als avonturier deel twee – Ritme
13 januari 2012
Net als iedereen heeft ook een overlander een dagelijks ritme. De standaardafwijking van dat ritme is wellicht vele malen groter dan die van elk ander persoon, maar toch is er een lijn in de bezigheden van iemand die een continent over reist. Een voorbeeld van (misschien) een mooie dag tijdens ons avontuur.
Goedemorgen
Het was een warme nacht op de Afrikaanse savanne dus de daktent staat aan beide kanten wijd open. De zon schijnt op mijn gezicht en wekt me vriendelijk met warmte en licht na een lange nacht. Ik vouw mijn dekbed opzij, richt me op en open het muggengaas aan de voorkant van de tent. Ik ga op het uiteinde van de tent zitten en kijk uit over de uitgestrekte savanne, en zie nog net wat klein wild wegschieten van het geluid van de rits.
Even wat beweging
Eenmaal uit bed en aangekleed ga ik een stukje joggen. Een aparte bezigheid in Afrika: Afrikanen krijgen over het algemeen voldoende beweging, en hebben weinig last over overgewicht. Als forse westerling die dagenlang in een auto zit is wat beweging wel gewenst, ook als dat betekent dat je af en toe weg moet springen voor een geïrriteerde slang.
Opfrissen
Na een beetje beweging is het tijd om even op te frissen. Als je lange tijd naast elkaar in een warme auto zit (we hebben geen airconditioning) is deodorant geen overbodige luxe, dus een douche van tijd tot tijd niet meer dan een beleefdheid naar elkaar toe. De douche bestaat uit een tuinslang met sproeikop waar water door wordt gepompt door een dompelpomp in onze watertank. Het water is niet drinkbaar, maar prima geschikt om te wassen. Wassen in bijvoorbeeld een rivier zou weer een hele nieuwe set problemen met zich meebrengen (ziekten, krokodillen etc.).
Ontbijt
Mijn reisgezel is ondertussen ook wakker, en een klein pannetje melk staat op het vuur. Melk is een luxe in dit geval, meestal maken wij onze porridge (een soort Brinta) met water. Het is niet altijd even lekker, maar het is voedzaam en gezond. We gaan even rustig zitten, en het wordt snel warmer. De nachten in Afrika kunnen verraderlijk koud zijn, vooral in de woestijn, maar zodra de zon tevoorschijn komt warmt het weer snel op.
Ik weeg wat bloem, water, zout, suiker en gist af voor in de broodbakmachine. Wat thuis pure luxe is, is in Afrika een absoluut godsgeschenk. Het lokale brood is vaak hard als cement en smakeloos. Nederlanders zijn echte brood-eters, dus het zorgt voor een regelmatige stoelgang. Als een Afrikaner de hoeveelheid brood zou eten die voor een Nederlander normaal is, dan zou hij van zijn toilet weinig gebruik meer maken. Voordat we wegrijden zet ik de machine aan, zodat rond het middaguur we lekker vers brood hebben.De weg op
Na het ontbijt ruimen we de spullen op, klappen we de tent in en doen we de controle van de auto. De Land Rover wordt dagelijks gecontroleerd op zaken als bandenspanning, oliepeil, vervuiling in de luchtfilter en loszittende bouten. We vertrouwen dat de auto ons brengt waar we willen zijn, dus we zorgen er zo goed mogelijk voor. We rijden een stukje terug naar de weg, en vervolgen onze route.
Inkopen doen
We rijden een klein dorpje in. Het bestaat uit niet meer dan een tiental huizen die langs de weg gebouwd zijn. Mensen vertrouwen hier op de weg voor een constante stroom van reizigers en handelaars. Mensen verkopen zelfgemaakte producten, vaak van hout of metaal, en levensmiddelen. Het voorziet in een schamel inkomen. Er is een kraampje met vis, maar we zitten helaas te ver van de zee om goede vis te kopen. Vegetarisch dan maar weer. We kopen wat groenten voor in de stoofpot van vanavond, en proberen wat informatie in te winnen bij de lokale bevolking. Het is belangrijk om contact te leggen met de locals. De verleiding is na verloop van tijd groot om hard door dit soort dorpen heen te rijden, maar dan mis je een grote hoeveelheid cultuur en interactie.
Lunch
We stoppen langs de weg om wat te eten. Er stopt een andere overlander, wellicht zijn ze aangetrokken tot de geur van vers brood. We delen wat brood, en zij hebben nog wel iets dat lekker op dat brood kan. Reizen door Afrika betekent dat je back to basics moet, dus elkaar helpen en dingen delen is absoluut essentieel. Bovendien leidt vrijgevigheid, zowel met de lokale bevolking als mede-reizigers, vaak tot de mooiste momenten.
Activiteit
Er is niet elke dag budget voor een activiteit, maar de mooiste plekken zijn over het algemeen toch gratis. Op advies van de mede-reiziger die we tijdens de lunch tegen kwamen gaan we een stukje van de weg af en zien een groep olifanten. Natuurlijk niet de eerste olifanten die we gezien hebben, daarom wordt hun activiteit steeds belangrijker voor de ervaring: olifanten met jongen, olifanten die een modderbad nemen, olifanten die ruzie hebben… Het blijft indrukwekkend.
Sanitaire stops
Sanitaire stops moet je soms vaker maken dan je eigenlijk wilt, want soms is je maag het gewoon niet eens met het Afrikaanse voedsel. We hebben geen toilet, dus het vindt plaats op een stil plekje tussen de bosjes. Het wordt als zeer onfatsoenlijk gezien om je afval niet op te ruimen, dus dat wordt begraven. Als men dat niet zou doen zou het tenslotte helemaal vol met toiletpapier liggen langs de wegen.
Kamp zoeken
Dit is echt de uiterste tijd om op zoek te gaan naar een kampeerplaats. Het kan soms tegenvallen om iets te vinden, en om te voorkomen dat we in het donker nog kamp op moeten zetten, dus het is goed om vroeg te beginnen met het vinden van een geschikte kampeerplaats. Het moet veilig zijn, wilde dieren zijn een factor in bepaalde gebieden, niet schuin anders rol je uit bed, en je mag natuurlijk niet zomaar op iemands land gaan staan. Er is geen camping in de buurt, dus we gaan in dit geval weer een stukje van de weg af, de uitgestrekte savanne in. Iets dat onverstandig zou zijn voordat de GPS uitgevonden werd. Het hart blijft avontuurlijk, en in de totale absentie van autoriteit en regels, klim ik met de filmcamera het dak op. Ik klem mezelf tussen de daktent en het reservewiel, en Twan rijdt vol gas het stoffige terrein in. De wind door m’n haren, en ik heb een prachtig uitzicht. In alle opwinding vergeet ik m’n camera aan te zetten; morgen dan maar weer proberen.
Kamp opslaan
Na een klein uurtje vinden we een geschikte plaats. Geen mens in de buurt, en een mooi overzicht over de omgeving om eventuele problemen vroeg op te kunnen merken. We zetten de auto met de voorkant tegen een rotsformatie aan, zodat we natuurlijke bescherming hebben aan één kant van ons kamp. We laden de tafel en stoelen uit en klappen de daktent weer open. We sprokkelen wat hout voor het kampvuur en tegelijkertijd evalueren we de veiligheidssituatie. We zien wat pootafdrukken van een grote kat, en besluiten dat het verstandig is om iets meer bescherming te creëren voor vanavond. De acacia-struik is een typische plant in de savanne, en heeft grote stekels. We omsluiten ons kamp met wat acacia-struiken, zodat een indringer minder kans heeft om zomaar ons kamp binnen te sluipen.
Koken
Het kampvuur brandt al flink, en we zijn bezig om de ingrediënten voor onze stoofpot te verzamelen. Een stoofpot is perfect voedsel in deze omstandigheden: het is voedzaam, je kan er in gooien wat voor handen is en het is zeer eenvoudig te maken. Alle groenten gaan met een bouillonblokje in de Dutch Oven, en er worden nog wat kruiden toegevoegd voor de smaak. De Dutch Oven hangen we aan een ketting, die aan een driepoot wordt vastgemaakt, en die wordt over het kampvuur heen gezet. Als het kampvuur al bestaat uit de beter te gebruiken gloeiende kooltjes, dan kan de Dutch Oven direct op het kampvuur gezet worden. Vervolgens is het tijd voor een welverdiend biertje uit de koelkast.
Avonteten
Een uur later begint het te schemeren. Het hele jaar rond wordt het vroeg donker in Afrika, over het algemeen tussen 6 en 7 uur. De stoofpot is klaar, en we eten hem rustig op samen met een stukje overgebleven brood. We spreken de dag door, en besluiten wat we morgen gaan doen. Willen we hier blijven en wat luieren? Of rijden we door naar de hoofdstad om wat visums te regelen? Er is ook een natuurpark in de buurt, misschien is dat wat?
Het avondprogramma
‘s Avonds lezen we een boek, praten we wat en documenteer ik de gebeurtenissen van de dag in mijn dagboek. Ook worden de foto’s van vandaag geladen op de laptop, en wordt er vervolgens ook een back-up gemaakt van die foto’s. Laptops kunnen niet tegen het constante schokken van Afrikaanse wegen, dus het is een kwestie van tijd tot de inhoud van de harde schijf verloren gaat. Het is aardedonker op de savanne, met alleen het geluid van wat krekels en andere dieren. Soms is de stilte oorverdovend. Er staan meer sterren aan de hemel dan je ooit zou kunnen zien in Nederland. Daar heeft lichtvervuiling hen doen verdwijnen voor het blote oog. Hier in het Afrikaanse land is geen licht behalve het licht van de maan, en een kleine gaslamp op onze tafel. Die gaslamp kan dan ook van kilometers ver gezien worden.
Bedtijd
Hier gaat men niet op stap of “uit”. Men kijkt geen avondje waardeloze televisie. De avond luidt het einde van de dag in. Het is dan ook tijd om naar bed te gaan. We ruimen de boel op en wassen goed af. Hygiëne is belangrijk, dus we wassen het servies met Dettol of Milton, en poetsen onze tanden net als thuis. We kruipen in de tent en lezen nog wat met een zaklamp. Vervolgens kruipen we onder de wol. We slapen goed, het is een interessante dag geweest… Morgen weer een nieuw avontuur.
Ik hoop dat u heeft genoten van deel twee over de beslommeringen van alledag. Volgende week het laatste deel van de serie “Leven als avonturier” over de bijzondere zaken waar wij naar uit kijken…
