Geen water, verlaten, niet verblijven

baobab

Posted from Eastern, Zambia.

Vanuit Malawi moeten we voort maken naar Zuid-Afrika om onze ouders te ontmoeten, want over enkele weken vliegen ze daarheen om ons te zien en een mooie vakantie van 4-5 weken. Maar voor die tijd is er nog veel te organiseren: de Land Rover lijdt onder talloze problemen, zoals een kapotte rembekrachtiger, waardoor we onze beenspieren trainen elke keer dat we remmen. Het roofrack is ook weer aan het breken en buigen onder het gewicht van de daktent, dus we moeten een manier vinden om het gewicht beter te verdelen. Genoeg te doen, maar eerst gaan we Zambia bezoeken…

We reden weg van Lake Malawi over de bergen, in de richting van Zambia. De T4 snelweg brengt je van de grensstad Chipata helemaal naar de hoofdstad. De weg is lang en heet, en er zijn maar weinig dorpjes. We kampeerden hoofdzakelijk in het bos, al gingen we soms wel naar “campings”. Eén van die campings stond in de GPS als “geen water, verlaten, niet verblijven.” Dat klonk perfect! We reden over een stoffig gravelpad tussen droog doornbos tot er een zware, roestige slagboom schuin over de weg lag. Met de ondergaande zon achter ons was het als de eerste scène uit een horrorfilm. We reden het camp op en een schriel ventje kwam naar ons toe lopen. Het eerste dat hij zei nadat we gevraagd hadden of we hier konden kamperen was: “we hebben hier geen water.” We hadden water getankt bij de vorige stop, dus we hadden een ruime 80L water aan boord. Geen probleem dus. We vroegen hem om wat brandhout, belden een mede-reiziger dat het een perfecte plek was en zetten het kamp op. We maakten een groot vuur, speelden muziek het grote, droge Zambiaanse bos en keken naar een grote baobab boom in het flikkerende licht van het vuur.

Een paar dagen later bereikten we Livingstone, waar Jeffrey de Victoria Falls bekeek vanaf een micro light vliegtuigje. Twan, die de spectaculaire watervallen al een paar keer eerder had gezien, genoot van het zwembad op de camping. De Victoria Falls markeren een belangrijk punt op onze trip; vanaf hier is het niet ver meer naar Pretoria, waar we door de familie Liebenberg uitgenodigd zijn om te verblijven. Toch hadden we nog wel een beetje tijd over, dus overwogen we een interessante omweg…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *