Okavango Delta, Checkpoints & Zuid-Afrika in Zicht

okavango delta

Nadat we bijna de hele lengte van de Caprivistrook gereden hadden, gingen we naar het zuiden, Botswana in. Daar reden we langs de Okavango Delta; de grootste binnenlandse delta ter wereld. De Okavango rivier mondt niet langer uit in zee maar de Kalahari, waardoor de rivier 15.000 vierkante kilometer woestijn van water voorziet. Door de hoge temperatuur kan het water erg snel verdampen, waardoor het een erg veranderlijke omgeving is waar land snel hernomen kan worden door het water, of herwonnen door verdamping. Het gebied is enorm met een grote verscheidenheid aan dieren. Wij zagen er niet zoveel, maar de lokale bevolking vertelde ons dat door de huidige omstandigheden je diep de delta in moest varen in een komoro (een type kano), dus we besloten het niet te doen. Botswana is al duur genoeg zonder dat soort uitstapjes.

Vervolgens reden we naar Maun, een stadwaar de Zuid-Afrikaanse invloed al goed zichtbaar is; biltong en Windoek bier zijn hier alweer overal te koop. Dus we sloegen wat bier en vlees in en reden verder op zoek naar een slaapplaats. Net buiten Maun kwamen we een typisch Botswanees fenomeen: een mond en klauwzeer checkpoint. Hier vroegen ze of we vlees bij ons hadden. Aangezien we ons eerste stukje goed vlees van de slager in maanden net gekocht hadden, antwoordde we beiden in koor “nee”. Gelukkig geloofden ze ons. Echter, elk quarantaine gebied moet ook een in- en uitgang hebben aan de andere kant. Een paar uur later, net voor het donker, reden we dat checkpoint in. Voordat ze konden vragen of we iets bij ons hadden zeiden we dat we echt een slaapplaats nodig hadden voor vannacht omdat het te ver was naar de volgende stad en we niet in het donker wilden rijden. Ze vergaten direct naar het vlees te vragen en zeiden dat we wel konden slapen in een klein veldje naast het checkpoint. Hier aten we ons vlees en dronken bier bij een kampvuurtje tussen de koeien en koeienvlaaien.

De volgende ochtend werden we wakker met veel Volvo oldtimers die langs reden. Ze bleken uit Nederland te komen en bezig te zijn met een toer door zuidelijke Afrika. Het Land Rover hulpvoertuig stopte ook om even met ons te praten, en zij bleken onze reis al vanaf he begin te volgen. Wat een toeval! Aan het eind van de dag kwamen we ze weer tegen in Martin’s Drift, net voor de grens met Zuid-Afrika. De volgende dag zouden we het halverwege-punt bereiken: Zuid-Afrika!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *