Angola deel 1 – Het lastige deel is binnen komen

angola1

Posted from Oshikango, Cunene, Angola.

We kwamen Angola binnen via de belangrijkste grenspost met Namibië: Santa Clara. De Namibische kant van de grens was chaotisch. Verschillende mensen waarschuwden ons om goed op de auto te letten en op te passen met de jonge grensbewoners die wat geld probeerden te verdienen. Ik vul de documenten in op de motorkap van de auto terwijl Twan in de rij staat, en vervolgens wisselen we plaatsen en laten we onze paspoorten stempelen. De grensbeambten zijn strikt deze keer, en een Zuid-Europees uitziende kerel adviseert ons om maar één paspoort per keer door de gleuf in het loket te geven. We waren Namibië al een paar keer in en uit gegaan, maar deze keer was het op één of andere manier serieuzer. Na een snelle stempel van douane konden we naar de Angolese kant. We staan in de rij achter de kerel die ons zojuist adviseerde. Zijn naam is Carlos zegt hij, en hij komt zojuist terug van vakantie in Namibië en Zambia met zijn vrouw en twee dochters. Hij spreekt Portugees en helpt ons zonder problemen door immigratie, en regelt vervolgens iemand om ons ook door douane te krijgen. Angola erkent het carnet de passage dat we voor de auto hebben niet, en daarom hebben we een tijdelijke import vergunning nodig. Hij gaat aan het werk terwijl wij in de hete auto wachten. Ondertussen leent Carlos, iemand die we net ontmoet hebben, ons $140 aan Kwanza uit het niets en zegt dat we hem maar moeten komen bezoeken in Benguela. Hij geeft ons z’n kaartje en rijdt weg. Zo’n twee uur later heeft de regelaar een vergunning weten te bemachtigen en helpt hij ons door de laatste checks. Hij gaat met ons mee naar het eerste tankstation waar we onze bijna lege tanks vullen met diesel van maar $0,40 en kopen we een SIM kaart. Uiteindelijk kost het ons minder dan drie uur om de meest beruchte, lastige grens van Afrika over te steken. We rijden Santa Clara uit over een slechte weg, zo slecht dat het vooral gaten zijn met wat asfalt zo nu en dan ertussen. We kunnen amper geloven dat we het gehaald hebben: Angola!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *