Bonjour Congo Democratique

congo

Posted from Kinshasa, Kinshasa, Democratic Republic of the Congo.

Er werd ons geadviseerd om een kleine Luvo grensovergang te gebruiken om de Democratische Republiek Congo (of: DRC, Congo-Kinshasa of Congo Democratique) in te gaan in plaats van de grote corrupte Matadi. En inderdaad, de grensovergang ging vrij gemakkelijk. De Angolese kant duurde even met checkpoints van de politie, het leger, immigratie, militaire politie, douane en gewoon verveelde soldaten. Ze wilden alles van ons weten, van ons gewicht tot de namen van onze ouders, en alles werd netjes genoteerd in het registratieboek. Het aantal boeken met onze namen erin is al lang ontelbaar, en ik vraag me soms af wat er met deze boeken gebeurd. In Europa komt mijn naam natuurlijk ook in duizenden computersystemen voor, maar daar kan je hem tenminste terugvinden. In deze wirwar van fout geschreven Europese namen in onleesbaar handschrift lijkt een zinloze oefening.

Aan de DRC zijde van de grens werden we vriendelijk begroet door een groep mensen in allemaal een ander uniform. Hier kregen we onze eerste proefje Frans, want na enkele weken alleen “não falo Portuguese” (ik spreek geen Portugees) zeggen in Angola, konden we nu mondjesmaat communiceren. In een klein kantoortje werden onze paspoorten gestempeld door een opgewekte immigratieofficier, en ook douane ging gemakkelijk. Zodra je de DRC binnen rijdt stopt de geasfalteerde weg en veranderd het in een modderig pad. De normale weg begint pas weer als je bij de enige hoofdweg door het land (tussen Matadi en Kinshasa) komt.

[Not a valid template]

Er zijn twee manieren om de Congo rivier over te komen naar de Republiek Congo (of Congo-Brazzaville): je neemt de ferry van Kinshasa naar Brazzaville voor een belachelijke prijs; of je rijdt de lastige maar prachtige Luozi-route. Die route is echter niet begaanbaar als het regent, en wij zaten aan het begin van het regenseizoen. Wij kozen toch voor de laatste optie, hopende de $600-1000 voor de ferry te besparen. Echter, één van de bushes die de ophanging aan het chassis verbindt heeft het begeven, en die moeten we vervangen voordat we aan de route beginnen. Misschien dat we dan toch naar Kinshasa moeten…?

We reden Kimpese binnen, een kleine maar typische Afrikaanse stad. Ik zie een Land Rover en gebaar naar hem om te stoppen. In mijn beste Frans vraag ik aan hem of hij misschien weet waar we het onderdeel kunnen kopen. Hij zegt dat hij wel een monteur kent die kan helpen. We volgen hem naar de Katholieke Missie waar de monteur snel het probleem, samen met enkele andere problemen, identificeert en hij zegt dat hij ze kan verhelpen. De rest van de dag spenderen we aan het kopen en vervangen van onderdelen. ‘s Nachts slapen we in de tent in de garage en vragen we ons af waarom we ons zoveel zorgen maakten om dit land.

De volgende ochtend gaan we naar de lasser en kopen we voorraad voor de Luozi route. Als het regent terwijl we op de route zitten moeten we wachten tot alles opgedroogd is, dus we vullen onze watertank en slaan extra voedsel in. Ook verzamelen we wat waardevolle informatie van de locals voordat we weer de weg op gaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *