“Nigeria is een heel gevaarlijk land”

Posted from Lagos, Lagos, Nigeria.

“Nigeria is een heel gevaarlijk land”, is wat mensen door heel Afrika ons hadden verteld. Als we de vrije pers mogen geloven is dat ook waar. Talloze ontvoeringen in het Zuiden van het land, vooral rond Port Harcourt, hebben geresulteerd in extreme veiligheidsmaatregelen door de partijen die uiteindelijk moeten betalen: olie-maatschapijen. In het Noorden van het land ontvoeren of vermoorden Moslim fundamentalisten Westerlingen om religieuze motieven. Maar er is geen route om het land heen, dus we besloten er hard doorheen te rijden richting Lagos. De grens was niet al te lastig, maar de eerste avond ging rampzalig. We letten niet op de tijd die we nog hadden tot zonsondergang en reden per ongeluk door de stad waar we hadden moeten slapen, waardoor we in het donker een slaapplaats moesten zoeken in de chaotische stad. “Wat je ook doet, rij nooit in het donker in Nigeria”, de woorden van een ervaren expat die we ontmoet hadden in Luanda echoën door mijn hoofd. Maar afgezien van een beetje stress liep het goed af. 

De volgende dag namen we een paar verkeerde afslagen en reden we opeens door het hart van Benin City, wat leidde tot chaos en ongeloof op het gezicht van de Nigerianen. We werden zo’n honderd keer gestopt door politie. Elke keer werd er om een omkoping gevraagd zonder ook maar naar papieren te vragen. We weigerden elke keer, en soms verzon de agent dan iets als “je stuur zit in de verkeerde kant” of “je hebt teveel lichten”. Ze dreigden zelfs om de auto in beslag te nemen maar na enkele vergelijkbare loze dreigementen van onze kant (“dan ga ik nu mijn ambassade bellen”) verdwenen onze problemen zo snel als ze gekomen waren. Uiteindelijk, na twee lange dagen rijden, kwamen we aan in Lagos – de stad die men mijdt in Afrika als ebola of Somalië.

In Lagos waren we uitgenodigd door Jaco, een Zuid-Afrikaan die werkt voor een groot accountantskantoor. Hij vertelt dat hij houdt van de constante uitdagingen die de stad hem stelt: doorlopende stroomuitval, geen water, ongelofelijk hoge prijzen, tekorten van andere orde en het meest chaotische en verstopte verkeer ter wereld. We verbleven in zijn huis, elk onze eigen kamer met badkamer, met het snelste internet op de westkust en een kok (Robert) die van elke maaltijd een feest maakt. Jaco liet ons het economisch centrum van Nigeria zien in al zijn rijkdom en kreupelende armoede. We bezochten ook de “jungle” van Lagos, opgezet door het olieconcern Chevron.

Jaco had ons uitgenodigd om mee te gaan naar het grootste expat feest van het jaar in Lagos, waardoor het waarschijnlijk ook wel de grootste van Nigeria is, en dus heel Afrika. Ongeveer 30 landen hadden elk hun eigen tent met onbeperkt eten en drinken, en op het podium deed elk land een kort optreden. Na twee uur zaten we tjokvol met Franse kaas, Duitse worst, Nederlandse kaas, Griekse baklava en Zuid-Afrikaanse boereworst. We zagen vrijwel niets van de optredens en werden dronken van het Heineken bier van de Nederlanders, de rum-cola van de Latijnse tent en Franse wijn. Twan, na maanden van alleen zijn eigen drankje inschenken, haalde zijn hart op door barman te spelen in de Nederlandse tent. We gingen naar huis, sliepen onze roes uit, en gingen door met het in orde maken van de auto en halen van visas.

[Not a valid template]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *